Dinsdag ochtend werd ik gebeld, het ziekenhuis. Door een spoedgeval kon mijn operatie op donderdag helaas niet door gaan. In een flits dacht ik, *phew* dan duurt het nog even voordat ik aan de beurt ben. De vrouw aan de telefoon vroeg echter of ik woensdag eventueel kon. Tja, eigenlijk was dat nog fijner. Minder tijd om me druk te maken en er nog sneller van af zijn. Nog even snel overlegd met mn vriend en ja woensdag de 18de was prima. Tegen de middag moest ik even bellen om te horen hoe laat en waar ik moest zijn.

Na *the cut* kun je lezen hoe het verder ging en een foto van mijn stenen zien.

Woensdag ochtend zijn we met de taxi naar het ziekenhuis gegaan. Om 7:00 moest ik daar zijn en wilde geen risico lopen dat we er te laat zouden zijn.

Om 6:45 kwamen we aan, de chirurgie afdeling was nogal verlaten. Als eerste een kort gesprek met de zuster waarna ik mijn patient en allergie bandjes om kreeg en ik me mocht gaan omkleden in modieus operatiehemd (altijd charmant zo met je kont bloot :p). Ik moest in bed gaan liggen op de zaal voor 6 personen waar ik later terug zou komen. Het was nog donker en de rest van de patienten lagen nog allemaal te slapen. Het gesnurk, machines en andere geluiden begonnen me flink op te fokken en zenuwachtiger te maken. Ik kreeg ondertussen een pilletje om me slaperig te maken en te kalmeren. Even na zevenen was het tijd om naar beneden te gaan. Met bed en al werd ik weg gevoerd en heb bij de liften afscheid genomen van mijn vriend <3. Het pilletje begon al flink te werken. Ik kan nog maar weinig herinneren wat er verder gebeurde. Weet nog dat ik op de operatietafel ben gaan liggen en iets over mijn neus en mond kreeg. Een paar uur later werd ik wakker op de recovery. Bloeddrukmeter om mijn rechter arm, ietwat pijnlijke buik en een infuus in m'n linker hand. Een zuster kwam langs en vroeg of ik een pijnstiller wilde. Op dat moment voelde ik niet ontzettend veel pijn, maar wat niet is kon nog altijd komen. Via het infuus werd wat pijnstiller ingespoten. Ondertussen lag ik te rillen van de kou en kreeg een heerlijk warme deken. Rond 11 uur werd ik naar boven gebracht en heb vooral veel geslapen. Naast mijn bed stond het potje met mijn galstenen. Maar liefst 11 en nog groot ook. De chirurg, die later nog even langs kwam, vertelde mij dat ze wel geloofde dat ik er flink last van moet hebben gehad. De steentjes vormden in mijn galblaas 1 grote steen en zijn na verwijdering uit elkaar gevallen. Crappy webcam foto:

De pijn viel allemaal erg mee, ik was vooral erg misselijk van de narcose. Hier kreeg ik tegen de avond gelukkig een middel wat snel werkte. Rond 18:30 kwam mijn vriend op bezoek en tegen het einde van het bezoek uur kwam onverwachts de zus van een vriend langs. Erg lief van haar.

Tegen 23:00 uur ging het licht uit en ging iedereen slapen, we waren nog maar met 4 personen op de kamer. ‘s Nachts werd ik nog af en toe wakker. O.a. door de zusters die hun ronde deden en een meisje dat midden in de nacht moest worden opgenomen. Tegen 4:30 ging ik uit bed om naar de wc te gaan. Toen ik de zaal uit liep, kwam er ineens een vreemde man binnen gelopen in t-shirt en boxershort. Hij was niet van onze kamer. Ik keek hem nog even na en ging naar de wc. Toen ik terug naar bed ging was hij al weer weg. De vreemde man is nog een aantal keren op onze zaal geweest en ik hoorde later dat er ook nog bewaking bij is gekomen, omdat hij bijna de afdeling af ging. Ik geloof dat er gelukkig verder niks is gebeurd.

Rond 9:00 uur ‘s morgens kwam een dokter langs. Hij keek even naar mijn wonden die gelijk werden verschoond en gaf het goede nieuws dat ik naar huis mocht. Wh000h000! Rond 11:00 uur was ik weer thuis en heeft m’n vriend me verzorgd <3. Per dag gaat het iedere keer wat beter en nu voel ik nog amper iets. Ik heb een sneetje van 2cm onder mijn borstbeen een sneetje van 3cm in mijn navel en 2 kleine sneetjes in mijn zij. Nu hopen dat mijn vriend snel beter is. Die heeft door de ziekte van Crohn een hevige ontsteking en verdikking in zijn darmen. Over een paar weken worden zijn darmen bekeken en bepaald of er een stuk darm weg moet worden gehaald. Hopelijk kunnen ze er wat aan doen, zodat hij ook van alle problemen en pijn af is.

Comments are closed.